Dün, sağlığım ile ilgili, hatırlamayacak istediğim şeyler oldu yine. Nöbet sonrası hastaneye gittim. Son günlerde, çok üzgündüm yediğim kazıktan ötürü. En güvendiğiniz dostlarınızdan biri kazık atarsa, böyle sonlanabiliyorsunuz. Hematoma dışında ciddi hiçbir şeyim yok. En kötüsü zaten, hastanede, 7 saat kalmaktı. Huzursuzlandım bir yerden sonra. Ömrüm boyunca, bir daha hastaneye gitmemeyi o kadar çok istiyorum…

Herkes zihninde, kendisini yargılmak ve affetmek için, dev mahkemeler kurar ve her duruşmada affeder kendini. Doğru olan bu değildir. İnsan bilir ama yine de kandırır kendini. Bense hiçbir zaman aklayamam. Başkalarının hatalarında bile kendi payımı, daha önce yaptığım şeyleri hatırlarım. Bir süredir, yeni teşhisimle yüzleşiyorum. Borderline olmakla. Yıl yıl düşünüyorum kendimi. Nerede aşırıydı bu duygularım….

Bugün, kendime yapacağım en büyük iyilik, Halloween süslerini kaldırıp, evi Noel için süslemeye başlamak olur. Bir kere, erken başlayayım şu işe. Dün, canım çok sıkıldı. Yıllardır dostum saydığım, beraber çalıştığımız kişi, Head Start’ın, devlet okulu olduğunu duyunca, referans olmaktan vazgeçti. Benim kadar, başarısı bile yok bu adamın ama lazımdı Türkiye’de başardığım şeyleri onaylamasına. Nedeni büyük…

Counting Crows’un, Anna Begins adında bir şarkısı vardır. Ha aşık oldum ha olacam, tedirginliği anlatır bu şarkıda. Dün gece rüyamda, Oyuncak Krallık’ta yaşananlar, bana tüm gün bu şarkıyı dinletti. Bazen rüyalarımı paylaşamıyorum. Kendime sakladığım şeyler var. Tüm gün puzzle ile oynayıp, evin yanındaki ormanlikta zaman geçirdim. Saçlarımı birkaç gün önce boyatmıştım. Koyu saçlarıma veda edip,…

Gün içinde, uyumadığım, başka bir huzurlu gün daha. Psikolojik rahatsızlık nedir bilmeyene, çok aptalca gelir bu yazdıklarım ama çok önemli bu şeyler benim için. Yatağımı topladım ve çamaşırları yıkayıp, düzenlemeye devam ettim. Yatağımı toplama kısmı çok önemli, yoksa içine girip uyuyorum. Güzel süsleyince yatağı, içine gece girmek istiyorsun sadece. Becca da, iyi buldu beni bugün….

Trick or Treat bitti. Daha fazla çocuk umuyordum ama havanın erken karardığını ve hafta sonu olmadığını, unutmuşum. Benim için yine de güzel geçti. Sabah, aile doktorum ile görüşmem vardı. Onun da ayrı bir dünyası var beni deli eden, en sonunda dayanamayıp, öyle bir mesaj attım ki buna sistemden, bugün bana kötü davranır diye düşünmüştüm. Meğer…

Bu kadar heyecanla karşıladığım, bir cadılar bayramı hiç olmamıştı. Bugün, hakkını vereceğim sokak sokak. Önce gidip, bahçe süslerinin fotoğraflarını çekeceğim, sonra akşam ufaklıkları bekleyeceğim. Her zamanki gibi, Kurabiye Canavarıyım. Hastaneden ayrılalı 4. günüm ve hala iyi hissediyorum. Pazartesi gününe kadar böyle devam eder umarım. Başvurduğum kreşte, 5-6 yaş grubu için, Asistan Öğretmen arıyorlar. Bebek yok…

Bugün, tekrar bir drone denemesi yapabilirim. Haze gökyüzü var, biraz açsa kendini, mavi gökyüzüne dönse, harika olacak. Bu sefer 360 kullanmayacağım. Daha iyi görüntü alabiliriz. Şu an renkler dans ediyor burada. Arka bahçedeki ağaç, rüzgar aldıkça dökülüyor. Bu ağaç hep böyledir zaten, geç yapraklanır, erken bırakır yapraklarını. Ön bahçedeki ağaç ise, her yıl 1 cm…

Sonunda, eğlenceli bir şey yaptım, kendim için. Birazdan da yürüyüşe çıkacağım. Drone kullandım bugün. Kullanamamam beni çok rahatsız ediyordu. Hala tam anlamıyla 360 derece çekmeyi öğrenemedim zaten. Bunu, düz çekim olarak da deneyeceğim. Sevdiğim küsmüş, gitmiş buralardan. Kırmızı ile Mavi’nin hikayesi bitti mi şimdi? Panda ile Sarman’ın, Kuzey Yıldızı ve Tanrı’sının ilişkisi bitti mi? Bir…

Yaprakların, tamamen dökülmesine birkaç gün kaldı. Aynı zamanda Cadılar Bayramına da. Evde hem güzel zaman geçiriyorum, hem de bahçeyi ve evi dekore etmeye çalışıyorum. Keyfim yerinde. Vanilyalı puding ve kola eşliğinde, 3 kitabı aynı anda okuyorum. Bu sırada Alexa, telefonumdaki fotoğrafları da slayt olarak döndürüyor. Alexa’nın bilmediğim bir sürü özelliği varmış meğer. Geceleri, white noise…