Uzak ara, hayatımın en huzurlu günlerinden biri olabilir. Tüm hafta boyunca çektiğim kas ve burun ağrım için, ağrı kesici alabildim sonunda. Hafta içi bebek kaldırıp indirdiğim için kullanamıyorum. Öyle iyi geldi ki, huzur içinde uyukladım.

Rüyamda Oyuncak Krallık’taydım hep. Kucağındaydım yine. Bugünlerde çok gergin rüyalarımda Panda. Sessizliği ayrı, sesi ayrı korkutuyor. Bana haber vermedin yine, diye kızıyordu. Uyuyorum ya bebeğim, burada seninleyim, dedim. Çok sinirliyim Sarman, şu ara tek yanlış daha yapma, dedi. Tamam korkutma, her gün haber vereceğim diyince yumuşattım.

Neden rüyaya böyle yansıdığı soru işareti. Acaba endişelenmeli miyim? Kötü bir şey mi oluyor? Ya hiçbir şeyden haberim yok ki! Rüyalar ve varsayımlar üzerine bizim aşkımız.

Türk restoranına geldim şimdi. Ayakta uyuyorum. Her Cumartesi geliyoruz buraya. Annemi bile tanıyorlar, öyle sıcak bir ortam var. Onlar gelince de geliriz buraya kesin. Sadece 2 haftaları var ve çoğu New York. Bilemiyorum aslında neye ne kadar zaman bulabileceğimizi. Tatlı telaş yine de. 3 iş haftası daha kaldı, sonrası eğlence.

Bu yaz sağlıklı biri olacağım, yoksa buraya yollamayacaklar geri. İyi olana kadar Türkiye’de kalacağım. Ruhumda iyileşeceğim ilk, sonra vücuduma dağılmasını bekleyeceğim bu mutluluğun.

Gerçekten bu sefer iyileşmek istiyorum. Herkes bıktı. En çok da ben bıktım kendimden.

Sophie