Bugün yine, balıklar gibi yüzdü Çocuk Kalpli Sophie. Huzurlu, sessiz sakin bir koyda, denizin tadını çıkardı. Bodrum veya Çeşme’de herhangi bir Beach’i aratmayacak güzellikle bir yer Mark Warner. Maldivler’den hafif esintiler var. Çok sevdim. Daha önce nasıl keşfedememişim burayı, gerçekten şaşırıyorum kendime. “Seninle bir ömür geçirsem, yine de sana doyamazdım…“ Böyle diyordum dün gece rüyamda….

Bazı insanlar bilinçüstü yaşar. Uyandığında da ruhuna yattığı yerden huzur gelir. Benim gibi, psikolojisi kırılgan biri için, bu büyük bir nimettir. Panda’nun sürekli rüyamda olması bir tesadüf değil, çok özel bir bağın, bizi birbirimize çekmesiyle alakalı. Bunun yanında, özlediğim ilk öğrencilerimin, yine Krallık’ta olması, bu bağın özlemle daha güçlü kurulduğuna işarettir. Çekildiğimiz kalbin kapısında bazı…

Büyük maceraya 10 gün kaldı. Biraz kırılsam da, kararımda bir değişiklik yok seyahatle ilgili. Annesinin bir tanesi modundayım evimde. Annem bana daha iyi bakıyor, şu ana kadar 1-2 hafif bayılma dışında, iyi gitti sağlığım. Kalbim düzgün atıyor. Romanya’ya gitme iznim çıktı hatta Perşembe de Çeşme’ye gideceğim. Bugün ise en sevdiğim koydaydık yine. Çocuk gibi Go…

Herkes beni bu yaz Pera’ya benzetiyor. Annem de sarmanlara baka baka sarmana benzedin diyor. Sarmanım zaten rüyalarımda. O da panda mı acaba? Tembel değildir, çok oyuncu da değildir aslında. Oyuncak Krallık’ta çok güzel anılar oluştu dün gece. Geçmişimize gidip, bizi izledik. Bu anı unutacak mısın ki dedi, Panda, öyle güzeliz ki… Hayatımın yarısısın, tüm gençliğim…

Yazlık olayı güzel ya. Hiçbir şey yapmadan bile, zaman, huzurlu geçiyor içinde. Mutlaka benim de mavi beyaz bir yazlığım olmalı. Akdeniz ve mavi temalı. Hayatımda ilk defa, seramiğe ilgi duymaya başladım. Bugün birkaç seramik bile aldım. Şimdi sıra ise bu aşağıdaki balıklarda. Yapan kişi Brezilya harici göndermiyormuş. İkna etmeye çalışıyorum. Alacağım bu balıkları: Keşke, benzerlerini…

Gece teknenin üzerinde uyumak, dünyadaki en rafine zevklerinden biriymiş. Bir yanda sizi beşik gibi sallıyorken, diğer yanda yaz ortasında serinlik içinde uyumanızı sağlıyor. Çok güzel bir deneyim oldu. Kleopatra Hamam’ında geçirdik geceyi. Ama öncesinde öyle kudurduk ki, şu an her yerim morluk ve çizik içinde. Ağaçtan iple, suya atlarken özellikle, tüm belimi kayalara vurdum. Uslanmadım…

Yatta güneşin batmasını bekliyorum. En güzel renkler çıkmak üzere. Güneşin bir doğumu bir de batımı anlatır Panda ile beni. Güzel güneşli mavi bir gündü. Koy koy dolaştık Göcek’i. Çok güzelmiş Göcek… Kleopatra Hamamında uyuyacağız. Öyle güzel sallanıyorum ki şu an, hazırım sanırım uykulara. Dün gece, rüyamda, söz ver bana Sarman, bulacaksın bir yolunu dönmenin diyordu….

Korkunç bir yolculuktan sonra, Fethiye’de konaklayacağımız Airbnb’ye geldik. Babadağ’ın hemen altında, biraz ıssız bir yer ama güzel. Marshall ile ben, daha çok denizde geçireceğiz vaktimizi, o yüzden kötü olsaydı bile, çok önemi yoktu. Bizimkiler akşam havuzuna gitti. Fethiye’ye gelip, havuza girmek, vizyonsuzluğun kralıdır. İnmek yerine, blog yazıyorum ben de. Kardeşim ile bir daha konuşmayı düşünmüyorum….

Haftaya süper! başladım. Bazen gerçekten ben de çok üzülüyorum. Özellikle biri bana kızdığında ve ne olduğunu söylemediğinde. Fethiye yolundayız, mutluyuz ilk defa. Şu ana kadar kötü hiçbir şey olmadı. Nazar değmez umarım. Gerçi yeni bir sıkıntım var. Ecel peşimden geliyor. Bende pre diyabetik sıkıntı vardı ama çok ciddiye almamıştım. Şimdi 300’e fırlıyor, birden uyku basıyor…

Ve boşandık. Tahmin ettiğimden zor ve duygusal oldu. Gülerek girip, ağlayarak çıktık. Sabah çok erken uyanmış, heyecandan ikimiz de ne yapacağımızı bilemeyen, korkmuş bir durumdaydık. Sakinleştirici almak zorunda kaldık. İyi ki de almışız, bizden önceki duruşmadan sonra, birbirlerini dövdü iki aile. Çok kötüydü. Nereye düştük böyle dedik birbirimize. Benim bir kere başıma bir şey gelmişti…