Büyük maceraya 10 gün kaldı. Biraz kırılsam da, kararımda bir değişiklik yok seyahatle ilgili. Annesinin bir tanesi modundayım evimde. Annem bana daha iyi bakıyor, şu ana kadar 1-2 hafif bayılma dışında, iyi gitti sağlığım. Kalbim düzgün atıyor. Romanya’ya gitme iznim çıktı hatta Perşembe de Çeşme’ye gideceğim. Bugün ise en sevdiğim koydaydık yine. Çocuk gibi su kameramla oynadım durdum. Sonra çocuklar gibi, güneş yanığı oldum.

Marshall ABD’ye döndü, öyle rahatladım ki odam bana kalınca. Tatile, yeni başlamış gibi hissediyorum. Kitap okuyacak vakti ve sessizliği, daha yeni bulabildim. Yılda 13 kitap okuyorum. İnsan ne kadar okuyacağını bilirse, göreve döndürüyor. Yaklaşık her ay 1 taneye denk geliyor. Pine Rest ziyaretlerim, geçen sene biraz daha fazla okumama neden oldu. Pine Rest diyince, Becca’nın ABD’ye dönüşümde, buna, pek sıcak bakmadığını söylemeliyim. Overmedicate oluyorsun, istemiyorum, diyor. Benimse, büyük ihtimal, yoğun bir psikoterapi sürecine ihtiyacım olacak.

Böyle olmamalı, ben de katılıyorum Becca’ya aslında. Ne olur böyle olmasın ya!

Çok özledim. Yaklaşık 2 yıldır, haber alamıyorum. Kim dayanabilir ki böyle bir şeye? Ben şu ana kadar iyi bile dayandım. O da, daha önce de dediğim gibi, hayatımda başıma gelen en güzel şey oluşundan. Yoksa 11 yıldır, aynı işkence devam ediyor.

Romanya’da, en sevdiğim arkadaşlarımdan birini ziyaret edeceğim. Beraber Budapeşte’ye de gitmeye karar verdik. Cluj Napoca’ya 4-5 saat uzaklıkta. Cluj da yapılabilecek şeyler zaten sınırlı. 4 gün büyük bir zaman orası için. Güzel olacak Macaristan’a geçmek.

Güzel şeyler için dua ederek uyuyacağım bu gece. Başıma su da koyacağım.

Sophie