5 gündür, hemşire duş aldırmasın diye yataktan çıkmadım. Zaten uyanmak istemedim, ameliyat çok ağrılı geçti. Çıktım ameliyattan, ayılma odasında, 4 tane farklı ağrı kesici vurdular, hala yetmedi eve ağrı kesicilerle geldim, onlar da sadece uyumama yardım etti. Burun kemiğini kırmak ayrı bir dert, yerine oturtulması ayrı bir dertti. Nihayet ağrı kesicilerin dozunu biraz azalttık, zaten bugüne kadar yazılması bile bir mucizeydi.

Bugün hemşirem gitti. 3 günde bir çalışmıyor. Yerine başkası bakıyor. O gelmeden de ilaç almam da yataktan çıkmam da yasak. Annem en içten saygılarını! yolladı. Şu an ağrı çekiyorum. Bir an önce gelse keşke. Ya ne desem, bir daha bana anne diyemezsin, konuşmam, diyor. Yazın sevmediği ilacı kullandığım sürece de evden çıkarmayacakmış, havuz bile mi yok, dedim. Havuz da yok, dedi. Bknz bir tedavi yöntemi olarak, özgürlük engellemek.

Duruşma 10 Temmuz’a ertelendi. Avukatım 6’sında halledeceğiz, anlaşma boşanmalı olduğu için sizi araya sıkıştıracağız, dedi sonra hakimden 10’una randevu aldım, dedi.

Böyle de bir avukatımız var, evlere şenlik. Tam aradığımız türden!

Mecbur iyileşicez.

LeAnne’nin gerçekten kıymetlisiymişim. Kreşteki odamı kapadı, bebekleri kabul etmedi birkaç günlüğüne. Salı günü döneceğim işe. Aslında bu akşam dışarı mı çıksak ya. Yatakta çok bunaldım.

Sophie