Bahar bir gidip bir geliyor burada. Mevsim kararsız. Sürekli yağmur yağıyor. Yağmuru sevsem de bugün güneşli bir gün olmasını diliyordum, evi organize etmek için. İlk defa, eve gelen bakıcı, işe yaradı. Dünkü MR’ı başarıyla, nöbet geçirmeden, bradikardi’ye düşmeden atlattım. Şu an sadece, dün soluk boruma giren, hortum acıtıyor. Genel anestezinin tek eksisi bu sanırım. Hiçbir şey hatırlamıyorum düne dair.

Bir de, istemediğim bir boyut kapısından çıkmam sıkıntı oldu dün gece.

Oyuncak Krallık, rüyadan fazlası benim için. Bu yüzden evrendeki en özel iletişim yollarından biri. Filmini çeksek izlenir. Ben kitabını yazacağım zaten. Onu da, yazmam gereken zamanda yazacağım. Rüyada gidilen, astral alemde boyutlar vardır. Herkes, enerjisi ile çekilir onlara. Oyuncak Krallık, bu boyutlardan birinde. Bir şekilde Panda ve benim, enerjimiz, oraya çekiyor bizi. Deli saçması gibi geldiğini biliyorum, bununla birlikte, tesadüfleri kendime açıklamam pek mümkün olmuyor. Var olduğunu ispat etmem de imkansız çünkü olay rüyada geçiyor.

Hayat benim için, rakamları ve enerjileri keşfetmem ile başladı, sonra gökyüzü ile haşır neşir olmamla devam etti. 1 ve 3 rakamının, en büyük dostlarıyız Panda ile. Doğuştan gelen bir yetenek, sonradan kazanılması çok zor ama imkansız değil. Ben her zaman şunu derim: Kendi yolunuzu kendiniz çizin. Başkalarının anlattıkları ile ilerlemeyin, bu şekilde rakamlarınıza ulaşacak ve enerji kapınıza çekileceksiniz.

Tamamen bilinç ile alakalı. Neye inanıyorsanız o.

Lakin, şehir üzüldüğünden beri, onu üzenlerin kapısına çekiliyorum. Berbat varlıklarla yüzleşiyorum. Onların da en büyük enerji numaralarından biridir 3 ve 1. Başka rakamları da var. Neyse, genel anestezi sonrası uyku ağırlığı biraz fazla kaçınca, tünelin sonu, berbat bir yere çıktı en komik tabiri ile. Panda’yı da göremedim.

Hayatta ne kadar iyi uyuyorsanız, o kadar iyi dolaşırsınız astral alemde.

Bu yazıya başladığımda, eşimin babası geldi. Bana bir ev daha almaya karar vermişlerdi eşimin isteği üzerine, öğlen onlarla yeni ev macerası başlayacak. Yani oturduğum evle, bir evim daha olacak Grand Rapids’te. Ev sahibi olmaktan çok, kira kazancımla ilgileniyorum. Eğer sağlığım çok kötü giderse, çalışmak zorunda kalmayacağım yoksa mal mülk delisi bir insan değilim, süper para harcarım hatta.

Şu an iyi ama. Bahar geldi diye midir, içim kıpır kıpır. Kışı atlattık yine. Yakında İzmir’e de gideceğim. Şurada 2 ay kaldı yaza. Dayan Sophie dayan.

Sophie