Her şey birbirine girdi. Uyuyor muyum, ayakta mıyın, bilmiyorum. Dün önündem gecti annem çamaşır dolabının önünden geçiyordu.. Renkleliler varsana atsana dedi. Odama çıktım toparladım hatta renklerine göre de hepsini getirdim. Sonra bir vaktım annem yok. Annem bizim evin önünden geçemeyecek kadar uzakta yaşıyor. Bense, yine bir hastane sonrası uzun yaşayayamıyorum. Kendimi bırakın artık oynayasım. yok diyerek sırt üste kendimi bırakmak istiyorum.
Bir daha tanış daga gerekli olur gibi.
