6 saatlik bir yolculuk sonrası Munising’e geldik. Kanada’ya çok yakın olan, içerisinde renkli kayaları barındıran Kuzey Michigan’da bir yer. Şok etkisi yaptı bende. Gelir gelmez, oteli bulup, hemen tekne turuna gittik. Sürat teknesiydi ve eğlendirmek için sürekli manevra yapıyor ve insanları soğuk dalgalarla ıslatıyordu. Hayatım boyunca böyle üşüdüğüm yer sayısı azdır. Teknede ıslanmam yetmiyormuş gibi bir de soğuk esen rüzgarı yedim. Gene de güzel diye genelleyeyim, aslında hala beynim buz gibi, hissedebiliyorum. Umarım hasta olmam. Annem için, kendime artık çok iyi bakıyorum. Söz verdim hasta olmayacağıma dair.

Yeşil suların üzerinde onlar selamlayan kayaların rengi çok hoştu. Kayaların üzerinde, iki tane de kartal gördük. Vücutları kahverengi kafaları ise beyazdı ikisinin de. Çok sevimlilerdi.

Yarın ise, Marshall ile 20km’lik bir orman yürüyüşü yapacağız. Acaba hiç girmesem mi bu işe? Düz yolda 20km bile fazla şu an bana. Bu bir de inmeli çıkmalı tırmanmalı. Beceremem sanki bu şartlarda. Vücudum hantal. Spordan çok uzak kaldım son zamanlarda. Yarın becersem bile, tüm haftasonu kas ağrısından ölürüm.

Güzel fotoğraflar da çekeriz aslında ama yanımızda radyo aygıtı da yok. Bile isteye, tehlikeli bir maceraya atılıyoruz.

Atılalım bakalım…

Sophie