Ve hep beraber bal kabağına dönüştük. Her şey de, tam rüyamda gördüğüm gibi oldu. Sonrasında ise, bir daha sevmiyordum onu. Böyleydi rüyanın devamı. Aslında, o kadar detayına kadar gördüm ki, inanılmaz. Annemler telefonla bana ulaşamıyordu rüyada. Bunu anlayamamıştım. Az önce, bilgisayarımı ve telefonumu şarj ettiğim, dönüştürücü soketi kaybettiğimi fark ettim. Romanya’da fişte bıraktım kesin. Uçağımı değiştirmeye çalıştım ama olmuyor, yarın hala kocaman bir günüm var dolaşacak.

Annemin sağlığı, şu an dünyadaki en önemli şey benim için. Midesinde, kansere ilerleyen bir sıkıntısı var. Söz verdim ona, iyi olacağıma dair. Kendim için yapamam ama annem için, başarırım. Yine de, ABD’ye döndüğümde, direkt Pine Rest’e yatacağım. Şu an yardıma ihtiyacım var. Son kez de olsa, oraya gitmeliyim. Yoğun bir Overmedication’a ihtiyacım var. Umarım yemeklerime bile koyarlar.

Son kez, Mutlu Yıllar diyip, karanlığa karışma vakti şimdi.

Canı sağolsun olsun da, bundan sonra rahat bırakılayım ben. Annem rahatsızlandı. Bu hayatta başıma gelebilecek en kötü şey, anneme bir şey olması.

Bitti.

Sophie