Ruh ikizlerimden birinin, Romanya’da yaşaması ne kötü. Keşke Mathieu, Grand Rapids’te yaşasaydı. Ne eğlenirdik. Bugün Kore restoranına gittik beraber. Her yeri oyuncaklarla dolu, kendin pişir kendin ye, tarzı bir yerdi. Çok eğlendik içinde.

Hatta 90’lı yılların atari oyunlarını oynadık. Paslanmışız biraz. Hiçbirini beceremedik.

Öğleden sonra, ölü gibi uyumuşum. Oyuncak Krallık’ta, Panda’nın kucağında uyandım. Burnumu sıkıyordu uyandırmak için. Daha kararımı vermedim Sarman, daha kararımı vermedi, dedi. Çok korkuyorum ama şehirden değil, şehiri terk edişimden, aklıma diğer denemelerimdeki kötü tecrübelerim geliyor, elimde değil, dedim. Uyu kucağımda hadi, bunu Küçük Panda yapamaz, dedi. Uyudum sonra.

Yarın zorlu ama güzel bir gün olacak. 6 saat gidip, 6 saat döneceğim. En iyisi yine erken uyuyayım.

Sophie