Uyanınca, yüzümün acısına dayanamıyorum. Uyanmazdım da, haftalık alışverişi yapmaya çalışıyorum. Lanet olası Meijer, online shopping çalışmıyor yine. Allahın belaları, ne zaman kötü durumda olsam, mutlaka çalışmazlar zaten. Kaza geçirdiğimden beri, psikolojik olarak hırpalanıyorum. Herkes sanki benim suçummuş gibi davranıyor. Yani bile isteye, yüzümü kırmışım. Aracım pert olmuş.

Burnumdaki şişlik iniyor ama ağzımdaki dikişler her gün daha çok acıyor. Öyle ağladım ki bugün, bana bakan hemşirenin de gözleri doldu. İlk katı yiyişimdi. Canım yandı, ısıramadım. Karnım açlıktan ölüyor. 3 gündür bir şey yiyemedim. Sıvı ile karın doyurmaya çalışıyorum.

Bugünleri, yakın çevremden aldığım saçma sapan tepkileri, hiç unutmayacağım.

Yorum bırakın