Dayan Sophie dayan. Şurada Haziran sonuna ne kaldı. 1 ay tatil yapacağım sonrasında. Annemler de ilk New York’a gelmeye karar verdi. Sonra geçeceğiz Michigan’a. Eğlenceli bir yaz olacak. Biraz da Michigan’da zaman geçirip, İzmir’e akacağız.

Dün çok üzüldüm.

Çok ama çok. Hem haklarım çiğnendi, hem de aramama izin verilmedi. Potansiyel tehlikeymişim. Hayatım boyunca, dalından gül koparmadım. Kavga eden olursa, kendimi savundum. Bir de ceza aldım. Artık hastaneye gittiğimde, verbal olarak şiddette bulunduğum yazacak ve okuyan herkes, bana karşı tavırlanacak.

Allah belanızı versin dedim sadece. Versin de.

Erken yattım öğleden sonra, akşam 8’de uyandım. Gün doğuyor sandım, meğer batıyormuş. Patronu aradım. İşe geç kaldım, geliyorum, dedim. Kahkaha attı. Sophie yatağa geri dön, akşam 8 oldu, dedi. Döndüm ben de.

Her şeyden önce, zihnim yorgun. Gecemin gündüzümün karışması normal. So much going on dedikleri.

Şehir yine üzülmüş zaten.