Sabah 6’da, ben açıyorum kreşi. Kimsecikler yok. Pazartesi de böyle olmuş, ilk bebek saat 10’da gelmiş, ben de bir ton küfretmiştim. Yine aynısı bugün. Umarım kimse gelmez de, eve erken giderim. Türkiye yeni yıla girerken, ailemle online olarak kutlarım.

Dün gece de, Panda ile beraberdim. Ona, dava istemiyorum, zaten hasta hakları canlarını yakacak, bundan geri dönüş yok, kızma, canımı koparma artık, dedim.

O da, 2026’da bir daha onları duymak, oraya döndüğünü görmek istemiyorum, dedi.

Sarıldık sonra, ne kadar sarılırsak, o kadar masum seviyorum onu. Hayatımın yarısı. Onu hayatımdan çıkardığımda, hayatımın yarısı gidiyor. Mavi ile Kırmızının tatlı savaşı 2026’da yine okuyucusu ile olacak. Bebekler de yeniden burada yer alacak.

Zaten sağlık sigortam da beni attı. Başka bir yerde, daha pahalı bir sigorta yaptırmak zorunda kaldım. Ben de sigortanın yerinde olsam, beni atardım. Sırf ziyanım.

Herkese sevdikleri ile mutlu bir yıl, diliyorum. Yeni yılda gönlünüzden geçen, her şey, sizinle olsun.

Sevin birbirinizi…

Sophie