Kokina.

Benim, kokina anlayışım farklı sanırım, ben, sadece Noel’de seviyorum onları. Bunun dışında çiçek almayı veya dalından koparılmasını istemem. Harika görünüyor camlarımda şu an. Bu sefer tüm ön camları kaplıyorum bunlarla. Işıklı bunlar, daha şık bir sonuç veriyorlar.

İş yerindeki ilk günüm harika geçti. Çalışmayı da, bebekleri de özlemişim. Favori insanlarım benim. İnsan görmeyi de özlemişim. Neydi o kalbim öyle, gördüğü her şeyi seviyordu. Nereyi seveceğini şaşırmıştı bir ara. İnsanlar yeniden, insan gibi (özel biri değilmiş gibi) görünmeye başladı. Halbuki Çocuk Kalpli, bu hayatta sadece Panda’yı sever, rüyasında onu görürdü. Keşke yazın çok sağlıklı olsaydı da, o şehre gidebilseydi.

Bugünün, sevdiğim anı, eğitim menajerinin, yazdığım ders planını beğenmesi ve sanki, hayatında ilk defa ders planı görüyor gibi sevinmesiydi. Günlük hedefim, iş hayatına yumuşak bir dönüş yapmaktı. Bu oldu.

Mutlu geceler – İyi Uykular.

Sophie.

2 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. Alev Abla adlı kullanıcının avatarı Alev Abla dedi ki:

    Sanırım ben de ill defa çocuk kalpliyi görmüş gibiyim. Ve umarım hep böyle mutlu olur güzelce çalışır.

    Liked by 1 kişi

  2. Oyuncak Krallık adlı kullanıcının avatarı Oyuncak Krallık dedi ki:

    Evet, bebekler en iyisi. Moral veriyorlar.

    Liked by 1 kişi

Oyuncak Krallık için bir cevap yazın Cevabı iptal et