Gün itibarı ile, kendimizi kar fırtınasına bıraktık. Sonbahar, tam anlamıyla, Thanksgiving’de bitti. 1 gün sonrasında Teddy Bear Toss sırasında, buz pistinden gelen soğuk ve çıkışta -5 derecede, otopark’ta aracı bulmak, derken, ben hafif üşüttüm. Titredim o gece ama çok zevkliydi.  Hayat ne güzel, ayılar uçuyor… Rüyamda, hep yanında olmak istiyorum sadece, yaşadığımız şeyin, adını bile…

Son Şükran Gününden bu yana, pek iyi günler geçirmedim, yine de elimde, şükür edebileceğim bir “bugün” var. Mesela ne olursa olsun, bugün gibi olursam, hayatım hala çok iyi demektir. Buna da, sadece bugün değil, her gün şükretmeliyim. Sonunda çalışan, çalışmadığı zamanlarda, sağlık ve psikolojik randevularını kaçırmayan, bugün itibarı ile yeniden spor salonuna yazılan biri oldum…

Çocukluk saklanmaz, çocukluk üsten baştan dökülür. Sen onu inkar etsen, o seni inkar etmez. Neyse ki kendi çocukluğumu, kreş öğretmeni olarak, çevreme anlatabiliyorum. O yüzden, işimi çok seviyorum, kreşe döndüğüm için, çok mutluyum. Bugün, harika bir pantolon beğendim. James Patrick, ne cikarirsa seviyorum zaten. Hayatımda aldığım en sevimli pantolonum olacak. Kendime Noel hediyem bu olsun….

Bir zamanlar söylemiştim: Başka bir yere gittiğimi düşünürken, bir bakmışım yine ona gelmişim. Bu hep böyle ama o kızıyor yine de. Hiç hoşlanmadı 2024-2025 yazından. Konunun, kesinlikle bir daha açılmaması konusunda anlaştık. Bir daha açılmayacak. Nokta. Rüyamda beni, üst üste iki gece, gökyüzünden aşağı attı. İkincisi çok üzücüydü çünkü ellerini tutmuştum sakinleşmesi için, ellerimi attı…

Benim, kokina anlayışım farklı sanırım, ben, sadece Noel’de seviyorum onları. Bunun dışında çiçek almayı veya dalından koparılmasını istemem. Harika görünüyor camlarımda şu an. Bu sefer tüm ön camları kaplıyorum bunlarla. Işıklı bunlar, daha şık bir sonuç veriyorlar. İş yerindeki ilk günüm harika geçti. Çalışmayı da, bebekleri de özlemişim. Favori insanlarım benim. İnsan görmeyi de özlemişim….

Erken yatıp, geç kalktığım günler. Dünden beri, ne uyudum anlatamam. Hafta sonlarına, özellikle dikkat etmem gerekiyor. Hafta içi, yoğun tempoyu, ancak böyle kaldırabilirim. Cuma günü, kaslarımın güçsüz olduğunu fark ettim. Bu haftadan itibaren, fiziksel tedavimden sonra, güçlenmek için, biri ile de çalışacağım. Biri başında durmadan, disiplini sağlayamazsın sporda. Dün Becca ile yürüyüş yaptık. Yeni işime…

Şekerci Sophie! ve yeni işindeki ilk günü. Her yeri temiz, her şeyi yeni bir yerde çalışmak, o kadar heyecan verici bir duygu ki. Bugün eğitimlerimi tamamladım, çok az da olsa, sınıfıma girdim. Pazartesi’den itibaren 4 bebek ile başlayacağım. Her gün sabah 6’da açıyorum 3’de ayrılıyorum, bu da sabah 5’te kalkmam, demek. Sabah insanıyım zaten, etkilemez…

O değil de, vazgeçilir gibi değil, bu medcezirler. Fırtınam, felaketim, hasretim…Rüyanın etkisi, uyandıktan birkaç saat sonra gider. Öğleden sonraya kalmaz hiçbir duygu. Bazen, tek ihtiyacın olan şey, birinin hiçbir şey demeden sarılmasıdır. Bu an da çok nadirdir, her zaman olmaz.Bununla beraber, her çocuğun, Noel’de en istediği şeyi, dileme hakkı vardır. Kendi oyuncaklarımı ben alıyorum zaten….

Burada, bir durumdan gerçekten nefret ediyorum. Güzel bir şey çıktığında, kuyruk oluşturup, hemen ilk gün bitiriyorlar. Onları anlıyorum da, aralarında 5’er 10’ar alıp, internette satanlar var. Demediğimi birakmamak istiyorum. Internette satıyorlar ama o kadar çok kazıklandım ki, özellikle Instagram üzerinden, bıktım bir yerde. Aldığım ürünler gelmiyor, gelirse de Çin’den geliyor ve 1 ay sürebiliyor ulaşması….

Kadınlar, sürekli alışveriş yapar, pahalı aldığı şeyler için, nerdeyse yüzde 99 indirim vardı, derler. Bense, aynı bahanelerle oyuncak alıyorum. Her yıl mutlaka bir tane Lemax Village alırım. Bu yılkinde oyuncak ayı da var. Diyorum ya tadını ayrı çıkaracağım diye. Başladım bile eğlenmeye. Daha açıp ışıklandırmadım. Cuma gününe kadar, tüm süslerle birlikte, bunu da kullanmayı düşünüyorum….