Rüyamda kapatıldığım, cezalandırıldığım kuleler bile kırmızı olsa, hala aşığımdır. Zor günler geçiriyor Panda, şehrini üzüyorlar. Bense, Amerika’daki şımarık ve gerizekalı hayatımı geçirmekle meşgulüm. Bir de bundan şikayet ediyorum. Bir de akıl sağlığım yeride değil. Ah ya, ne güzel bırakmıştım ilaçları. Şimdi almazsam, en sevdiğimi daraltacağım ona yazarak, onu zor duruma sokacağım. Kalkıp yanına gitmeye kalkacağım….

Bipolar ve Borderline. Bipoların ruh hali sezonluk değişir, Borderline’ın ise saatler içinde. Benim dakikalar içinde bile değişiyor. 5 gününce annemin doğum günüydü. Ona dünyada en zoru benim olmak, dedim. Kafamda ise komik bir şey daha oluştu o an: Benim Pandam olmak da zor. Dün Aziz Patrick günüydü. Yeşil bira günü olarak da bilirim. Uzun süredir,…

2 gün once, iyileştim, kutlamak için dışarı çıkalım demem ve daha kötü olmam. Hafta sonu, alt kata bile inemedim, yatağımdan çıkamadım. Sürekli kustum, bir yerden sonra, midemde bir şey olmamasına rağmen hala kasılarak kusmaya çalıştım. Şimdi korkudan su bile içemiyorum. Nasıl bu kadar hasta oldum anlamıyorum. Dışarıdan yemek yemek, benim için her zaman iddialıdır ama…

ICU’da bir kere daha anladım ki, hayat kimsenin üzülmemesi gerektiği kadar kısa ve içini sadece sevgi ile dolduracak kadar değerli. Bir ömür, kesinlikle Grand Rapids’te geçmez. Yalnız veya sevdiği ile binmeli insan cruise’lara, yeniden keşfetmeli dünyayı. Başka başka yerlerinde yaşamalı. Savaş olmayan bir yerinde, mutlu olmayı başarmalı. Kitabı yazmaya karar verdim. Bir bahar günü başlayacağım…

Uyandım işte ey sevgili, en derin uykularımdan, senin güzelliğini görmek için uyandım. Sen benim her şeyimsin. Bu hayattaki en kıymetli şeyim. Bu dünya işinde, sonuna kadar beraberiz. Rüyamdaki uykumdan da uyandım. Kucakladım arkadan, yeni hastalıktan kurtulduğum için o da dönüp sarıldı sonra. Artık kalbime iyi bak, dedi. Bu söz doğru, kalbim onun. Hep onun oldu,…

Keşke bir kaç gün daha, yoğun bakımda baygın olsaymışım. Sadece 5 günde, olanlara bak. 3. dünya savaşı çıkmış, benimki de tam göbeğinde. Ona bir şey olacaksa, bana olsun, ona zarar gelmesin. Rüyamda, kalk sana ihtiyacım var, diyordu ama çok güçsüzdüm, gerçek hayat, rüyaya yansımıştı. Bana çok güzel bakıldı. Patronum da her gün arayıp, eşimden bilgi…

Uyku rekorumu kırdım bu hafta sonu. Rekor çünkü başka bir güne uyandım. Eşimle ailesini ziyaret edecektim, öncesinde birkaç saat uyuyayım, işten geldim yorgunum, dedim. Sonraki gün uyanmışım meğer, eşim o dündü, dedi. Sonra bunun tartışmasını yaşadık. Evde makası bulamıyormuş. Bir daha beni uyandırırsan, seni mahvederim, dedim, onun üzerine söyledi kasti olarak uyandırmak, gürültü yapmak istediğini….

Gün içinde yaptığım 2 şey var: İşe gitmek ve gelince uyumak. Bunun da rüyalarımla yaşamama büyük etkisi var. Ben, yıllardır yazıyorum rüyalarımı. Böylelikle bir daha yaşıyorum. Yazarsanız, zamanla tüm rüyanızı hatırlayacak bir alışkanlık ediniyor beyniniz. Oyuncak Krallık’a ve bebeklerime dönemiyorum. Dün gece, kuleye hapsedilmiştim. Ne olur çıkar, seni özledim, gerçekten seni görmeye ihtiyacım var, rahatsızım,…

Kabuslar. Bitmek tükenmeyen kabuslar. Bugünlerin özeti böyle. İlaç bırakma sürecinde, çok kötü sallanıyorum. Kış uykusu diye güzelledim önümdeki 2 ayı. Bir de harcama yok ilan ettim. Yaz geliyor, Temmuz ayında Türkiye’de olmam gerekecek. Yazın ciddili para harcıyorum tatillerde. Eşimle ailemin yaşadığı şehre gideceğim. Boşanma kâğıtlarımız oradaymış. Kötü haber, eşimin ailesi de geliyor. Oğullarına destek olmak…