Kendimi kreşe bıraktım her sabahki gibi. Gece yağmur sesi açtım. Öyle derin uyumuşum ki, 12 saat boyunca. Günü hatırlayamadım kalkınca. Dün, kolay birgün değildi ama bugün daha kolay bir gün olacak.

2.30’a kadar, çünkü Pine Rest’e gidip, HIPPA ihlalini konuşacağım. Soruşturma açılacak. Yeter bu kurumdan çektiğim. Sağlık dosyalarımda her şey var. Her şey ama her şey. Bakılan bilgisayarda, en son bakan kişi bir hemşireymiş. Hasta bakıcıların bir yetkisi yokmuş ama bilgisayar açık kalmış olabilir. Yine de biri bakmış.

Benim derdim bana yetiyor. Panda da kızdı. Ağzımın üzerine bir tane patlattı. Mesaj alındı, dedim üzülerek. Sağlık dosyanla ilgili değil, sakinleş biraz, bana hata yaptıracaksın, dedi. Bunda da haklıydı. Tam reçete benzoya ihtiyaç duyacağım. Dün psikoterapistim ile konuştum. İlk önce propanol dene olmazsa tam reçeteye geçersin, doktoruna not düşeceğim, dedi. O bizi en ufak ayrıntımıza kadar biliyor. O da sağlık sistemine not düşüyor. Kim okuduysa notları mesela, bunu da okudu.

Konuşmamız komikti. Kedisi ekrana geldi. Evden çalışıyor. Bir saniye dedi, sonra hayvanı bahçeye attı. Hayvan uçtu böyle.

Sonra yere baktım. Bir şey dikkatimi çekti. Büyük karınca, ölü arkadaşını taşıyordu. Çevremde bir tane normal şey yok. İlk defa gördüm bunu. Cannibal çıktı karınca. Arkadaşını yiyecek.

Evimin çok iyi bir temizliğe ihtiyacı var. Birilerini tutmalı, kendim de temizliğe katılmalıyım, ev o halde yani.

Sophie