ICU’da bir kere daha anladım ki, hayat kimsenin üzülmemesi gerektiği kadar kısa ve içini sadece sevgi ile dolduracak kadar değerli. Bir ömür, kesinlikle Grand Rapids’te geçmez. Yalnız veya sevdiği ile binmeli insan cruise’lara, yeniden keşfetmeli dünyayı. Başka başka yerlerinde yaşamalı. Savaş olmayan bir yerinde, mutlu olmayı başarmalı.

Kitabı yazmaya karar verdim. Bir bahar günü başlayacağım sayfalarına, yazdığım tüm blog yazılarını önüme dökeceğim. Başka blog yazmam sanırım. Kalbim hastalandı. Böyle giderse duracak.

Kitabın ilk sayfasında kısa not ise, her şeyin başlangıcı..

“Hiç hayal kurmam sanıyordum, sonra karşıma sen çıktın…”

Sophie