Burada, bir durumdan gerçekten nefret ediyorum. Güzel bir şey çıktığında, kuyruk oluşturup, hemen ilk gün bitiriyorlar. Onları anlıyorum da, aralarında 5’er 10’ar alıp, internette satanlar var. Demediğimi birakmamak istiyorum. Internette satıyorlar ama o kadar çok kazıklandım ki, özellikle Instagram üzerinden, bıktım bir yerde. Aldığım ürünler gelmiyor, gelirse de Çin’den geliyor ve 1 ay sürebiliyor ulaşması. Yani derdin bu mu demeyin, oyuncak ayıları gerçekten çok seviyorum, koleksiyon yapmak istediğim bir şey. Bulurum umarım.

15-20$’lik bardağı 135 dolara satan kardeşimiz:

Bir de shipping free yazması yok mu. Eflak ve Boğdan’u da istermisin yazmalı yorumlara da, tarih bilmiyor Amerikanlar, yaşadığım en büyük şok, dünya tarihini okumamaları.

Rüyamda, Panda’ylandım. Geceleri Panda’ma sarılıp uyuyorum. Yeni bir kapı açtım o aleme bu şekilde. Başka türlü zorlanıyorum, yoğun ilaç tedavisi aldığım için. Gelirsem, kapın hala açık mı diye sordu Panda. En son sarıldığımız yerden devam ederiz, dedim. En son ne zaman sarıldığımızı hatırlayamadım. O an, hiç sarılmamışız gibi geldi. Sonra, Noel 2014 geldi aklıma. Beraber uyumuştuk. Hatırladığım son gün bu.

Christmas Eve’da gel, hayatı birbirimize dar etmeyi bırakalım demek isterdim. Yaşanacak onca şey, gezilecek bin tane yer var. Ben hala çok seviyorum. Eğer kötü modumda değilsem, yaşananlar umrumda bile değil. Çok kötü şeyler oldu evet ama çok gençtik bence.

Sophie