Karma için ne derler bilirsiniz. Ben yazmayacağım. İçimden geçen o ama. Bugün işe alındım. Hem de bebek sınıfına. Direktör, beni tanıyormuş. Bölge koordinatoruydu. En son çalıştığım yerde on call’daydım. Başka kardeş kreşlere de gidiyordum, yardım için. Orada görmüş beni. Ne kadar iyi bir bebek öğretmeni olduğunu, biliyorum, referanslarına ihtiyacım yok, dedi. Sürprizlerle doluydu bugün. Bundan bir önceki işimde, en son bana zor anlar yaşatan, Team Lead’i kovmuş. Sadece oyuncakları yıkayan, bebekler uyumayınca deliren biriydi. Tüm gün aynı şarkıyı dinler, benim sinirlerimle oynardı. Emin değilim ama Gro, Norveç kreşi gibi. Norveçli çocukların, oturduğu bir sitede yer alıyor. Bebeklere dönmek, benim için çok iyi.

Dün kar yağdı buraya. Öyle güzel yağdı ki, o an, her şeyin düzeleceğine, bir kez daha inandım izlerken. Öyle de oldu. İşi kaptım. Hala biraz halsizim ama kolay değil, çok şiddetli bir nöbet geçirdim.

Dün gece kucağında uyudum Panda’nın. Güçsüzdüm, konuşamıyordum. Sadece ona, sensiz başaramıyorum, dedim. O da biliyorum, dedi, aynısı benim için de geçerli. Dün gece özellikle çok kötüydüm. Kas ağrısından uyuyamadım. Umarım geçecek bu durum da. Karın yağması, erken Noel getirdi. İlk hediyem Winnie için.

Yirim onu ben. Mutlu köpek.

Sophie