Dün, sağlığım ile ilgili, hatırlamayacak istediğim şeyler oldu yine. Nöbet sonrası hastaneye gittim. Son günlerde, çok üzgündüm yediğim kazıktan ötürü. En güvendiğiniz dostlarınızdan biri kazık atarsa, böyle sonlanabiliyorsunuz.

Hematoma dışında ciddi hiçbir şeyim yok. En kötüsü zaten, hastanede, 7 saat kalmaktı. Huzursuzlandım bir yerden sonra. Ömrüm boyunca, bir daha hastaneye gitmemeyi o kadar çok istiyorum ki. 2026 yılından tek dileğim bu. Başka yok. Başka dileğim gerçekten yok. Sağlık olsun, gerisi gelir zaten. Yarın bir iş görüşmem daha var. Umarım olur. Daha ilki belli olmadı ama olacağını sanmıyorum. Umarım bu olur.

Dün hastaneden sonra, in laws’ların evine, akşam yemeğine gittim. Winnie benim, comfort toy’um. Onunla oynadık ama asıl oynaşma, günler önceydi:

Bir saniye kendi halime bırakmıyor, o kadar oyuncu ki.

Conum benim.

Sophie