Kafamı bir yere vurmadığım veya kafama bir şeyin düşmediği bir hayat yaşamak istiyorum. Neyse ki, çok sakin bir sokakta yaşıyoruz. Yoksa, delirmiştim. Sese karşı aşırı duyarlıyım. Güneşe zaten tahammül edemiyorum. Pine Rest’ten, taburcu olmayı isteyeceğim bu yüzden. Kafamı çok vurdum bu yaz, acaba vura vura mı kırdım diye düşünüyorum. İlki evde oldu, bradycardia durumundayken, sonra akıl hastanesinde, yine bradycardia durumundayken, gerizekalı birini kurtarmaya çalışırken oldu, hamile bir şekilde üstüme üstüme yürüyordu, arka arkaya düştüm, bir de yaz tatilinde oldu ama MR görüntümde çıkan, hastanede vurduğum kısım. Zaten gözüme flash orada çarptı. Bir an önce geçse şu durum.

Son zamanlarda, overmedication’a maruz kaldığımdan mı, yoksa kafamı vurduğumdan mı bilmiyorum ama bir şeyler, gerçekten silindi hafızamda sanki. Boşandıktan sonra ilk işim, babamın sigortasına dahil olmak olacak. Bir sıkıntım olduğunda, Türkiye’ye geleceğim. Kendimi Türk hekimlerine emanet etmek istiyorum, atam gibi. Türk doktorlar, her konuda daha iyiler. Çünkü doktor veya hemşire, o kadar çok hasta görüyor ki 1 gün içinde, özellikle acil doktorlarında bu rakam günlük 200-250, sen kapıdan girdiğinde, koyuyor teşhisi. Tecrübeleri var.

Pine Rest’ten, taburcu olmayı isteyeceğim Pazartesi günü. Kafam çekmiyor. İnsanlar, gruplara, boyama kalemleri ve kağıtları ile giriyor. O kalemlerden çıkan, vıcık vıcık sesler var ya, biten boyama kalemlerinde görülür bu, beni öyle sinirlendiriyor ki, elindeki kağıdı alıp, çöpe atasım geliyor. Diğer bir yandan da, dün hastanenin insan hakları biriminden, evet hata var, şikayet edin yazısı geldi. Şiddet doğrulandı. Bazen insanları, kendinden kurtaramıyorsunuz. Yukarıda bahsettiğim gerizekalı da zarar görecek. Çünkü, sosyal çalışanlardan biri şunu sordu. Neden başkası değil de, onunla özel şeyler paylaştın, nedeni neydi diye sordu. Cevap veremedim. Sınırları çok aştı diyemedim ama onlar durumu anladılar. Yani, kimse kimseye birden yakınlık duymuyor. Özellikle de, hayatının yarısında, tek kişiyi sevmiş biri için, kendinden 15 yaş küçük birini sevmek, çok beklenmediktir. Çoğu şeyi hatırlamıyorum ama çok laubali tavırları vardı. Saçmalıyordu.

Ulan her yaz başkası saçmalıyor zaten. Ben de onlarla birlikte saçmalıyorum.

Gerçekten sağlıklı biri olacağım bundan sonra. Mental sağlığım için de, coping skills’leri arttıracağım.

ABD’de caregiver’lar yok, don’tcaregiver’lar var.

Sophie