Yeni telefonum geldi. Umarım kendisi, oversharing yapmadığım, daha çok edebi kaçtığım blogların fotoğraflarını çekecek.

Dünyanın en sağlam cover’ını takmadan kullanmayacağım. Her yıl, ya telefon kırıyor ya da kaybediyorum. Tek telefonumu, 3 yıl üst üste kullanamadım. Şu an ise bir köşeye koydum. Üzerimde ruhi bir tembellik var, evde kameralar dahil, o kadar çok şey var ki, telefonuma bağlı olan. Uygulamaların şifrelerinin yeniden yüklenmesi, bankadan onayların alınması…

Biraz güç bulursam, onlarla uğraşacağım.

İlk kaldığım hastaneye yatmam için uğraşıyor dostum Becca. Forest View diye bir yerdi. Orada, en iyi imkanları ayarlamaya çalışıyor. Çok dikkatli takip edecek bu sefer. Bu arada, Cuttlerville’de yaşadıklarım için Cuma günü soruşturma açıldı. Yazın üzücü bir olay yaşanmıştı. Ben kendi davamı geri çeksem de, o gece notların girilmediğini ama 2 gün sonra olayın başka bir hemşire tarafından bahsediliğini ve deri testi formu doldurulduğunu, hastanenin insan hakları avukatları, fark etmişler. Ben ilgilenmiyorum artık, ne halleri varsa görsün hepsi. İki yüzlü ve yalancılar.

Yatağımdan hiç çıkmıyorum bugünlerde. Depresyonum ilaçla düzelemeyecek halde olduğu için, yeni tedavimi bekliyorum. Aslında, October Fest var Frankenmuth’da. Gitmek, yaşamak gerek, hafta sonu.

Sophie