10 yıllık döngünün, (aslında 7’dir bu, benimkini 10 kabul ediyorum ben) son günlerini, doğduğum şehirde tamamladım. Bitmek bilmeyen bir fırtınaydı 2015-2025 arası. En iyi Karadeniz anlatırdı bunu, o yüzden Zonguldak’a geldim. 2015 yılındaki döngü de, bu şehirde sonlanmıştı, kendi içinde huzura, burada ermişti. Büyük bir sessizlik başlamıştı, herkes kendi içine, kendi kalbine dönmüştü.

Geldiğimden beri, mavi gördüğüm her yerde sarhoş oldum. 3 gündür sarhoşum. Bugün de sarhoş olup, Zonguldak’tan alabileceğim en güzel manzalarla, yarın İzmir’e dönüyorum.

Rüyadaki gibi olmadı hiçbir şey. Sevdiğimin kucağında uyumayı, başaramadım. Onu bir daha göremedim bile. Başlarda, hemen yarın dönecek gibiydi. Öyle sanırdım. Kapıyı açsam, sanki karşıma çıkacaktı. Ürkek bir adımdan, daha büyüğünü atamadı oysa. Onu da attığı gibi, koşarak geri kaçtı. Her şeye de vardım onunla, aşk önemli bile değildi, onun yanında olmam yeterdi…

Sophie