İçimde yaşadığım fırtınaları, dışarıya yansıtmamayı öğretti bana hayat. Beni o yüzden hep iyi ve gülen biri sanırlar. Bugün, ülkenin dört bir yanı yanar, hayvanlar ölürken, yangın çalışmalarına katılmak istedim ama izin verilmedi. Yalnız da bırakmıyorlar, sağlığımın çok iyi olmayışından dolayı, her zaman biri oluyor yanımda.

Serinleme havuzu da ısınınca, koşarak denize gittik bugün. Sıcaktan 1-2 saat olsa da kaçtık. Foça’nın, bana göre en güzel ve en sevimli koyu Sazlıca:

Bir yokuştan aşağı inmeniz gerekiyor bu yer için. Pek güvenli diyemem ama değer diyorsunuz suyun içine daldığınızda. Mavi kucaklıyor sizi.

Dönerken, tırmanma olayı çok zorladı tabii. Kaslarımın açılması için, hiç yürüyüş ve spor yapmıyorum. Erken kalksam, sahile yürümeye inerim ama gece sıcaktan çok iyi uyuyamayınca, sabah erken kalkılmıyor. Akşam çıksam, akşamlar çok kalabalık. Pik sezondayız.

Sıcağı tolere edemiyorum. Bu gece, dışarıdaki salıncakta uyuyacağım. En azından, uykuya dışarıda dalacağım.

Krallık’taki kaleme, geri dönmem lazım. Orada bile kaybolmuş durumdayım. Beynimde kopan fırtınalar, en çok orayı sallıyor.

Sophie