Bu yıl, Noel’e, her yıldan daha fazla anlam yüklüyorum. Güzel şeylerin olmasına ihtiyacım var. Çok kötü bir yıl geçirdim. Harika bir şey aldım. Elektrik sistemimiz de bozulabilir ama aldım işte. Dev bir Noel balonu, bahçemde olacak. Eski oyuncaklardan sıkıldığımdan değil. Yeni bir şeyler denemek istiyorum sadece. 1 hafta içinde ağaç dahil, her şeyi bitirmek istiyorum….

Karma için ne derler bilirsiniz. Ben yazmayacağım. İçimden geçen o ama. Bugün işe alındım. Hem de bebek sınıfına. Direktör, beni tanıyormuş. Bölge koordinatoruydu. En son çalıştığım yerde on call’daydım. Başka kardeş kreşlere de gidiyordum, yardım için. Orada görmüş beni. Ne kadar iyi bir bebek öğretmeni olduğunu, biliyorum, referanslarına ihtiyacım yok, dedi. Sürprizlerle doluydu bugün. Bundan…

Dün, sağlığım ile ilgili, hatırlamayacak istediğim şeyler oldu yine. Nöbet sonrası hastaneye gittim. Son günlerde, çok üzgündüm yediğim kazıktan ötürü. En güvendiğiniz dostlarınızdan biri kazık atarsa, böyle sonlanabiliyorsunuz. Hematoma dışında ciddi hiçbir şeyim yok. En kötüsü zaten, hastanede, 7 saat kalmaktı. Huzursuzlandım bir yerden sonra. Ömrüm boyunca, bir daha hastaneye gitmemeyi o kadar çok istiyorum…

Herkes zihninde, kendisini yargılmak ve affetmek için, dev mahkemeler kurar ve her duruşmada affeder kendini. Doğru olan bu değildir. İnsan bilir ama yine de kandırır kendini. Bense hiçbir zaman aklayamam. Başkalarının hatalarında bile kendi payımı, daha önce yaptığım şeyleri hatırlarım. Bir süredir, yeni teşhisimle yüzleşiyorum. Borderline olmakla. Yıl yıl düşünüyorum kendimi. Nerede aşırıydı bu duygularım….

Bugün, kendime yapacağım en büyük iyilik, Halloween süslerini kaldırıp, evi Noel için süslemeye başlamak olur. Bir kere, erken başlayayım şu işe. Dün, canım çok sıkıldı. Yıllardır dostum saydığım, beraber çalıştığımız kişi, Head Start’ın, devlet okulu olduğunu duyunca, referans olmaktan vazgeçti. Benim kadar, başarısı bile yok bu adamın ama lazımdı Türkiye’de başardığım şeyleri onaylamasına. Nedeni büyük…

Counting Crows’un, Anna Begins adında bir şarkısı vardır. Ha aşık oldum ha olacam, tedirginliği anlatır bu şarkıda. Dün gece rüyamda, Oyuncak Krallık’ta yaşananlar, bana tüm gün bu şarkıyı dinletti. Bazen rüyalarımı paylaşamıyorum. Kendime sakladığım şeyler var. Tüm gün puzzle ile oynayıp, evin yanındaki ormanlikta zaman geçirdim. Saçlarımı birkaç gün önce boyatmıştım. Koyu saçlarıma veda edip,…

Gün içinde, uyumadığım, başka bir huzurlu gün daha. Psikolojik rahatsızlık nedir bilmeyene, çok aptalca gelir bu yazdıklarım ama çok önemli bu şeyler benim için. Yatağımı topladım ve çamaşırları yıkayıp, düzenlemeye devam ettim. Yatağımı toplama kısmı çok önemli, yoksa içine girip uyuyorum. Güzel süsleyince yatağı, içine gece girmek istiyorsun sadece. Becca da, iyi buldu beni bugün….

Trick or Treat bitti. Daha fazla çocuk umuyordum ama havanın erken karardığını ve hafta sonu olmadığını, unutmuşum. Benim için yine de güzel geçti. Sabah, aile doktorum ile görüşmem vardı. Onun da ayrı bir dünyası var beni deli eden, en sonunda dayanamayıp, öyle bir mesaj attım ki buna sistemden, bugün bana kötü davranır diye düşünmüştüm. Meğer…

Bu kadar heyecanla karşıladığım, bir cadılar bayramı hiç olmamıştı. Bugün, hakkını vereceğim sokak sokak. Önce gidip, bahçe süslerinin fotoğraflarını çekeceğim, sonra akşam ufaklıkları bekleyeceğim. Her zamanki gibi, Kurabiye Canavarıyım. Hastaneden ayrılalı 4. günüm ve hala iyi hissediyorum. Pazartesi gününe kadar böyle devam eder umarım. Başvurduğum kreşte, 5-6 yaş grubu için, Asistan Öğretmen arıyorlar. Bebek yok…

Bugün, tekrar bir drone denemesi yapabilirim. Haze gökyüzü var, biraz açsa kendini, mavi gökyüzüne dönse, harika olacak. Bu sefer 360 kullanmayacağım. Daha iyi görüntü alabiliriz. Şu an renkler dans ediyor burada. Arka bahçedeki ağaç, rüzgar aldıkça dökülüyor. Bu ağaç hep böyledir zaten, geç yapraklanır, erken bırakır yapraklarını. Ön bahçedeki ağaç ise, her yıl 1 cm…