blanket baby.

yorgan bebekleri dediğimiz bebekler var. sadece yorgana sarıp, uyuması için kucağımızda seviyoruz, hafifçe sırtına vurup. ben, bugün, battaniye bebeği olduğumu farkettim. battaniye kadar rahatlatan bir şey yok beni. hele ki ağır bir battaniyenin altında. lakin bunun için, evin derecesinin 65-67 F olması lazım. dün gece değildi. kaslarım dinlenememiş gibi. valizimi hazırladım, şimdi yeniden uyuyacağım. şimdiden bir şey unutmuşum gibi geliyor. havalimanında covid testi yoksa, gittiğimiz gibi geri döneceğiz çünkü test yaptıramadık. eşimin babası ikimizin de, canına okudu az önce. siz şimdiden 4000$ harcadınız ve o ülkeye giremeyebilirsiniz öyle mi, size kuruş bırakan ne olsun, hepsini kiliseye bağışlayacağım diye azarladı.

al beni vur eşime. onun da, pasaportunun bitmesine sadece 1 ay kalmış. burası da soru işareti. daha, yalnız gittiğimiz ilk tatilimizde, patlayabiliriz. ne yapayım ya. geri döndürülsem bile zerre umrumda olmaz bir moddayım. tatil sigortamız var gerçi ama sigorta şirketlerine de güven olmuyor. bir çok şeyi ödemezler eminim.

halsizlik hala devam ediyor. sıkıntıyı çözemiyorum. bree’de sütü içtiğimden beri, yataktan ayrılamıyorum ama üst üste birçok gün uyumadım. onun da etkisi var bu halimde. uzun süredir de sakinleştirici bir şey almıyordum, yıktı geçti.

bree de telefonunu kaybetti sanırım ya da suya düşürdü. ulaşamıyorum. sürekli kapalı. canım sıkıldıkça, görüntülü ararım hep. bu sabah, sesini duymak istedim ama olmadı.

çok güzel videolar çekmek, çok güzel fotoğraflar almak istiyorum. güvenlik şartlarına güvenmediğimizden, büyük fotoğraf makinası veya drone getirmeyeceğiz. zaten taşıyamayız, onun için araba lazım. uçakla olacak iş değil. sadece telefon ve gopro.

cda’me çalışmaya başlayacağım. tüm gün, sıcak altına dolaşamam. gerçekten fenalık gelir bana. tüm gün yüzemem. yatta bile, gerçekten yatarım.

denizi özledim ama. çok özledim hem de. denizsiz yaşıyorum michigan’da. hep bir özlem deniz kıyısı. hayatımda en beyaz kumu ve mavi denizini gördüğüm yer olma şansı var sint marteen’in.

anısına, oradan kartpostallar atmayı düşünüyorum…

uçak sabah 5’te. gece ayrılıyoruz. biraz daha uyumam zaten isabet şu an.

bakalım neler olacak.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.