trying to cause a row.

boş kaldığım an, sincabım diye ağlamaya başladığım için, sürekli meşgul olmaya çalışıyorum. kabul edemiyorum. çıldıracak gibi oluyorum, penceremin önünü görünce. öyle sevimli bir şey, ölemez. ölmemeli. ya işteyim, ya da evde uyuyorum genelde. cuma günü, gerçekten çok ağır bir şey olmuşum. çok sallıyor beni. iş yerinde de, hatasız gitmeye çalışıyorum, çünkü artık bir düşmanım var. gerçi düşmanımsı aşağılık diyelim biz ona. miss. trying to cause a row. açığımı arıyor, bulamıyor ve komik şeylerle, management’ın karşısına çıkıp komik duruma düşüyor. onlar da, yapacak çok daha önemli işlerimiz var diye atıyorlar başından. şu an, halima denen arkadaşımızın, esrar içip, işe gelmesi ve bizi dava etmesi yüzünden, lisansımız denetleniyor. ortalık zaten savaş yeri. öyle bir denetimci geldi ki, 2 hafta içinde, her şeyi ama her şeyi değiştirdi. yeni boyacı bile istedi!!

çok mutsuzum. her şeyi deniyorum iyi gözükebilmek için ama yüz ifadem donuyor, çocuklara güldükten sonra.

chunk uyandı sonunda. enish ise artık yok. baby bush da bensiz mutsuz. bugün onunlaydım sabah, tüm öğretmenler, çocuklar ve bebekler kreşteydi. böyle bir durumda herkes kendi sınıfına gidiyor. ben, o aşağılık ve brooke. 3 kişi, infant 2’de, yarım saat yapamadık. 12 bebek, küçücük sınıf ve kennedy sürekli ağlıyor. blake de, bebekleri kıskanıyor, kimi elime alsam, izin vermiyor, hayır, sen benimsin, beni alacaksın diye üzerime tırmanmaya çalışıyor. baktım olmuyor, bana 4 tane verin, ben gidip sınıf açayım, dedim. gittim, huzura erdim. kennedy varken bile! sonra da brooke kaçmış. hiç kimse, sürekli olumsuz olan birinin yanında olmak, iş gücünü motivasyonunu kaybetmek istemiyor. yani bu iş, sürekli gülmeyi gerektiren bir iş.

normalde, yetiyordum tek başıma. 8 bebek ve bu gerizekalıya aynı anda katlanabiliyordum. ona ihtiyacım da vardı açıkcası, tamam her şeyi kendim yapıyordum ama ihtiyacım vardı. bebekler hakkında tek satır bir şey bilmiyordum.

şimdi değişti. her şeyi öğrendim. ben değiştirmezdim, yine her istediğini yapar, her kusurunu alttan alırdım. 20 yaşında, benden başka tek kişi yok, onu umursayan lakin bir yerde, bunları yapmana izin veren bendim, şimdi vermiyorum demem gerekiyordu. tüm şanslarını kullanmıştı. sincabımın ölüşünün ardından, birine patlayacaktım zaten. özellikle onu seçtim. direktör arkadaşım, gözlerine inanamadı. çocuk kalpli çok sinirli, ben kaçıyorum, birlikte çalışmak zorundasınız diye gülerek kaçtı.

aslında benden yanaydı…

biri başladı. yeni ama çok yaşlı ve tombul. olmaz. aktif iş bu. hele ki infant 1, infant 2. gülerim ancak. kardiyosuz, 60 kiloya düştüm. bana dün annelik taslamaya kalktı, kek mevzusunda. (cupcake, üzümlü kek değil) ama sana alamazsın, dedi diye ondan yana olmaya kalktı.

dönüp ‘and you are?’ diye sordum. anlamı sen de kimsin … demektir. avukatı mısın da demektir buradaki slang deyişte ama ben ilkini kastettim ve bunu da hissettirdim. 2 günde inandırmış, bu gerizekalı, yalanlarına ve masallarına. soracaktım, onu terk eden ve 4 kardeşi ile yaşayan annesini anlattı mı ilk diye. ne anneymiş. sadece bunu atıp, diğerlerine bakmaya karar vermiş. yalan olduğunu biliyorum, çünkü annesi ile görüşüyor. kendinde olmadığı sabah saatlerinde, kendi anlatıyor gerizekalı. hafta sonları, onu ve kardeşlerini görmeye gittiğini. kadın bir de hemşire. sosyal çalışan. hastanede, insanları öldürmesi gerek böyle bir kişinin, onun anlattıklarına göre.

çok çalışıyorum ve karşılığını tabii ki alıyorum. bugün, off günlerini konuştum. konuşmam lazım, çünkü plan yapacağım. scheduling. çalışman gereken saatleri çalış ki, fazlasını çalışıyorsun zaten, 2 hafta önceden haber ver, 20 günü aşmasın peş peşe, istediğin yere git, dedi. direktörün arkadaşı olmak, yine işime yaradı.

benim iş hayatım, böyle yürüyor hep zaten. her zaman güçlü birisi, beni çok seviyor ve destekliyor. arada sırada, gelen yerel direktörler de seviyor beni. çünkü, kimseye saygısızlık yapmıyorum. kapıdan içeri, geçmişimle girmedim. yeni bir kariyer. herkese saygı duymak zorundayım. her gün yeni bir şey öğreniyorsun. bu insanlar bu işlere yıllarını vermiş. bu gerizekalının hikayesinde de, annem çocuklara bakmazdı, tüm kardeşlerimi ben büyüttüm olarak geçiyor geçmiş tecrübeleri.

gerizekalı. sen daha kendine bile bakamıyorsun!! yani yok yok dedikleri. keşke zengin birini bulsa, onu, bu bulunduğu zorlukların içinden, çekip alsa diye çok dua ettim ama çirkin de! beni şikayet etmiş. blake kucağımdayken geldi, blake’i öptü demiş. duyunca, yaniii? dedim. 10 saniyem yoktu, o an blake’i kucağıma alacak. cevabım yine sert oldu. blake’i öptüm onu değil, ne bu havalar, 1 milyon dolar verse, öpmem onu diye güldüm sadece.

füzeler…

gerçekten hiç mutlu değilim ve ondan çıkarıyorum. ben, bu arada, iş hayatımda, kesinlikle çocuk kalpli biri değilimdir. onun için, bunu bile yapmıştım.

neyse, bloğa girip, onun hakkında yazınca da, sinirleniyorum. üzümlü kek de çok mutsuz. sincabımızın derdine düştük. sadece sarılıp, uyuyoruz geceleri. konuşmuyoruz. o da üzgün. gerçekten, masum bir şeyin ölüşü, her şeyi yıkıyor.

çocuğunu kaybetmiş, anne baba gibiyiz. üzümlü kek, kendi adını verdiğim için, bambaşka üzüldü. ya bana da bir şey olursa diye sızlanmaya başladı. ne olur, sana bir şey olmasın, ne haber alabiliyorum, ne de yanında olabiliyorum, ne olur bari sen mutlu ol, dedim.

sen de mutlu ol dedi ama…

ben çoktan uykuya dalmıştım o alemde. cevap bile veremedim.

çocuk kalpli.

7 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. Ersoy Selki dedi ki:

    Zihinsel yorgunluğunuz yazının kilidini kırınca yerlere saçılmış sanki.Bir an önce durulaşmanizi dilerim.

    Liked by 1 kişi

  2. Çocuk Kalpli dedi ki:

    Sabah 6’ydı yattığımda. Delirdim dün gece ama hiçbir yardım alamam Cuma akşamına kadar. Kreşte çalışıyorum, en ufak bir hata yapma şansım yok, bir de gerizekalı bir teenager ile uğraşıyorum. Hatamı kolluyor.

    Tatil yerine, biraz akıl hastanesine girsem mi var kafamda ama kimse buna müsade etmeyecek. Annem ve babam, hemen eve gel diyor, böyle bir durumda.

    Çok teşekkür ederim, umarım durulurum. Enish yok ama kardeşleri var, yavrularını da bulacağım, tüm komşularımıza soracağım.

    Hayat…

    Beğen

  3. Ersoy Selki dedi ki:

    Birbirimizi tanımıyoruz.Buyuk fotoğrafımızı bilmiyorum.Fakat haddimi aşmak istemem asarsam kusura bakmayın.Başka bir iş mümkün değil mi? Eğitiminiz bu olabilir ama zorlamak kendinize zarar.Oradaki koşulları bilmediğim için ne desem boş.Kolaylik diliyorum.En hassas olduğum konulardan biri çaresiz hissetme.Bunu hissettiğim için yazıyorum.Dikkat edin kendinize.

    Liked by 1 kişi

    1. Çocuk Kalpli dedi ki:

      Büyük fotoğraf, sadece Asperger olmam ve yaşadığım hayal kırıklıkları sonrası, iyice Otizm’e dönmeye başlaması. Diğer konu, zaten bloğun özeti. Bir daha göremeyeceğim birini seviyorum. Gerçekten kabul edilebilir değil.

      Enish gibi…

      Burada şartlar, her açıdan iyi, ben değilim. Sıkıntı gerçekten bende. Çok fazla sakinleştirici de aldım, epileptik sıkıntım var.

      Bahar geliyor ama, yaz geliyor, çocuklar ve bebekler var. Çalıştığım yer, aşık etti kendine. Yani, şu an evde, eğer ilaç alıp uyumuyorsam, tek neden onlar.

      Beğen

  4. Ersoy Selki dedi ki:

    Tüm sıkıntıları aşabilmenizi umar ve dilerim.

    Liked by 1 kişi

    1. Çocuk Kalpli dedi ki:

      Neyse, en azından uğraştığım Teenager, kafayı çekip gelmişti işe, bir de onunla uğraşmadım. Bugün gerçekten çok tehlikeliydik birbirimiz için. Tüm sahte şirinliği üzerindeydi. Yani evet zor ama diğer insanlar, çok daha anlayışlı olsa, çok daha mutlu olabilirdik.

      Doğarak, keyfimi bozduğuma da, gerçekten inanamıyorum. Yani ne işim var bu dünyada. O sincap gibi, yakın zamanda gideceğim…

      Beğen

  5. Ersoy Selki dedi ki:

    Asperger zor.

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.